Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 stycznia 2026 roku sygn. akt III AUa 375/25 potwierdził, że jeżeli inwalidztwo zostało nabyte w związku z pełnioną służbą w Policji, a nie w związku ze służbą na rzecz totalitarnego państwa brak jest podstaw faktycznych i prawnych, do uznania, aby służba określona w art. 13b mogła mieć wpływ na wysokość świadczenia emerytalnego. Co więcej, uznać należy, że nie zastosowanie w takim przypadku 15% podwyższenia emerytury, pozostawałoby też w oczywistej sprzeczności z przepisem art. 2 Konstytucji RP i wyrażonymi w tym przepisie kardynalnymi zasadami obowiązującymi państwo polskie, będące według powołanej regulacji państwem prawa wyrażającym zasadę sprawiedliwości społecznej, co implikuje zasadę zaufania obywatela do państwa, zasadę ochrony praw nabytych i zasadę równości wobec prawa. Pełnienie służby na rzecz ochrony państwa,bezpieczeństwa obywateli oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego stanowi dla wszystkich funkcjonariuszy realizację ich „świadczenia”, za które mają słuszne prawo spodziewać się ustalonego według tych samych zasad zaopatrzenia emerytalnego. Zastosowanie reduktora wobec odwołującego się, który spełnił warunki przyznania świadczenia po kilkunastu latach zwykłej służby, w tym, w dużej części, służby mającej miejsce po dniu 31 lipca 1990 r., miałoby wyłącznie wymiar represji, co jak wskazano nie było celem ustawodawcy i nie zasługuje na akceptację.
